Ahmednagar Yatimkhana | आई-वडिलांची उणीव जाणवू न देणारा अहमदनगर यतीमखाना

  Ahmednagar Yatimkhana | आई-वडिलांची उणीव जाणवू न देणारा अहमदनगर यतीमखाना — एका अनाथ लेकीच्या विवाहातून उमटले माणुसकीचे अश्रू

  Ahmednagar Yatimkhana | नगर : दर्शक | अनाथ मुलीच्या आयुष्यात लग्नाचा दिवस हा केवळ आनंदाचा दिवस नसतो; तो तिच्या मनातील अनेक न बोललेल्या भावनांचा दिवस असतो. प्रत्येक मुलीला वाटते की आपल्या लग्नात आईने डोळे भरून आपल्याकडे पाहावे, वडिलांनी डोक्यावर हात ठेवून आशीर्वाद द्यावा आणि माहेरच्या माणसांनी प्रेमाने निरोप द्यावा. पण ज्यांच्या नशिबात जन्मदात्या आई-वडिलांची ही सावलीच नसते, त्यांच्या मनात त्या दिवशी किती मोठी पोकळी निर्माण होत असेल, याची कल्पनाही करवत नाही.

 

अशाच एका मुलीच्या आयुष्यात अहमदनगर यतीमखानाने केवळ संस्था म्हणून नव्हे, तर तिचे आई-वडील, माहेर आणि आधारवड म्हणून भूमिका निभावली.

आपल्या घरातील मुलीचे लग्न असल्याप्रमाणे विवाहाची जबाबदारी  स्वीकारली

 

संस्थेच्या मायेच्या सावलीत वाढलेल्या या लेकीच्या विवाहाची जबाबदारी पदाधिकारी, अधिकारी आणि कर्मचारी वर्गाने आपल्या घरातील मुलीचे लग्न असल्याप्रमाणे स्वीकारली. योग्य स्थळ शोधण्यापासून विवाह जुळविणे, तयारी करणे, पाहुण्यांचे स्वागत, विवाहसोहळ्याचे नियोजन आणि प्रत्येक छोट्या-मोठ्या गोष्टीची काळजी घेणे—हे सर्व अत्यंत प्रेमाने पार पाडण्यात आले.

 

त्या दिवशी मंडपात केवळ एक विवाह होत नव्हता; तर एका अनाथ मुलीला “तू एकटी नाहीस, तुझ्यामागे आम्ही आहोत” हा विश्वास दिला जात होता.

 

जन्मदाते पालक उपस्थित नसले तरी तिच्या डोक्यावर आशीर्वाद देणारे अनेक हात होते. तिच्या चेहऱ्यावरील आनंदामागे संस्थेतील प्रत्येक व्यक्तीचे प्रेम, कष्ट आणि माया होती. म्हणूनच हा विवाह केवळ दोन जीवांच्या आयुष्याची सुरुवात नव्हती, तर माणुसकी जिवंत असल्याची एक हृदयस्पर्शी साक्ष होती.

 

सर्वात महत्त्वाची बाब म्हणजे संस्थेने आपली जबाबदारी विवाहाच्या दिवशी संपवलेली नाही. लग्न झाल्यानंतरही या लेकीची विचारपूस करणे, तिच्या संसारातील सुख-दुःखात तिच्या पाठीशी राहणे आणि तिला माहेरची उब कायम जाणवू देणे—हीच तर खरी पालकत्वाची ओळख आहे.

 

संस्था म्हणजे केवळ इमारत नसते… संस्था म्हणजे मायेचा हात असतो. संस्था म्हणजे आधाराची सावली असते. आणि ज्याला कोणी नाही, त्याच्या पाठीशी “आम्ही आहोत” असे सांगणारे कुटुंब असते.

 

अहमदनगर यतीमखानाने या विवाहातून याच माणुसकीचा सुंदर आदर्श समाजासमोर ठेवला.

 

या मंगलप्रसंगी शाकीर भाई यांनी समाजातील सर्व जाती-धर्मांच्या नागरिकांना आपुलकीने निमंत्रित केले. या निमंत्रणाला उत्स्फूर्त प्रतिसाद देत राजकीय, सामाजिक, प्रशासकीय आणि पोलीस क्षेत्रातील अनेक मान्यवरांनी उपस्थित राहून नवदाम्पत्याला आशीर्वाद व शुभेच्छा दिल्या.

 

यावेळी नगरसेवक बाळासाहेब बोराटे, नगरसेवक दत्ता साहेब कावरे, माजी समाजकल्याण अधिकारी रफिक मुंशी साहेब, माजी शिवसेना शहरप्रमुख संभाजी राजे कदम, नगरसेवक आप्पा नळखंडे, माजी नगरसेवक श्री. विनीत पाऊलबुद्धे, माजी नगरसेवक श्री. संजय झिंजे, श्री. अनंत गारदे, संजय चव्हाण, माजी पोलीस निरीक्षक सय्यद पापा, निसार शेख, जमाल शेख, पोलीस उपनिरीक्षक गवळी यांच्यासह अनेक अधिकारी, सामाजिक कार्यकर्ते, राजकीय क्षेत्रातील मान्यवर आणि शहरातील प्रतिष्ठित नागरिक मोठ्या आपुलकीने उपस्थित होते.

 

या सर्व मान्यवरांची उपस्थिती केवळ औपचारिक नव्हती; तर ती एका अनाथ लेकीच्या आयुष्यातील आनंदाच्या क्षणाला समाजाने दिलेली मायेची साथ होती. प्रत्येकाने नवदाम्पत्याला आशीर्वाद देताना जणू त्या मुलीच्या डोक्यावर आपल्या मायेचा हात ठेवला.

 

या विवाहाचा आणखी एक सुंदर पैलू म्हणजे येथे कोणत्याही जाती-धर्माच्या भिंती दिसल्या नाहीत. सर्वजण एका अनाथ मुलीच्या आनंदात सहभागी झाले. त्या क्षणी धर्म, जात, पद आणि प्रतिष्ठेपेक्षा माणुसकीचे नाते मोठे ठरले.

 

एका मुलीच्या डोळ्यांत आनंदाचे अश्रू होते, तर तिला निरोप देणाऱ्यांच्या डोळ्यांत समाधानाचे. कारण ज्या लेकीला जन्मदात्या आई-वडिलांच्या हातून निरोप मिळू शकला नाही, त्या लेकीला संपूर्ण संस्था आपल्या कुटुंबासारखी उभी राहून सन्मानाने आणि प्रेमाने संसाराच्या नव्या वाटेवर पाठवत होती.

 

हा प्रसंग पाहताना मनाला एकच जाणवत होते—

 

अनाथ असणे म्हणजे कोणीच नसणे नव्हे… अहमदनगर यतीमखानासारखी संस्था पाठीशी असेल, तर माणुसकीच आई बनते, आपुलकी वडील बनते आणि संपूर्ण संस्था माहेर बनते.

 

या विवाहाचे सुंदर नियोजन करणारे संस्थेचे पदाधिकारी, अधिकारी, कर्मचारी वर्ग तसेच प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्ष सहकार्य करणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीचे मनःपूर्वक अभिनंदन.

 

ईश्वर या नवदाम्पत्याच्या संसारात प्रेम, सुख, समाधान आणि समृद्धीची फुले सदैव फुलवत राहो. आणि अहमदनगर यतीमखाना अशाच असंख्य निराधार मुलांच्या आयुष्यात मायेची सावली, विश्वासाचा हात आणि पालकत्वाचा आधार बनून कायम उभा राहो, हीच मनापासून प्रार्थना.